Neredeyse bir hafta süren toplanma yorgunluğunun üstüne bir de sabahın 4'ünde uyanıp yarım saat sonra yola düşünce yolculuğumun ne gadan datlu, keyifli, mis kimin geçtiğini tahmin edersiniz. Allah sizi inandırsın adımımı kapının dışına atana kadar yine bir şeylerle uğraştım. Arabaya sonunda oturduğumda da kargalar bırakın kahvaltı etmeyi, güzellik uykusundan bile uyanmamışlardı. Afyon'a kadar sütçü beygiri misali kah uyuyup kah uyanarak geldim. Geleneksel İkbal molasında her zamankinin aksine epey nüfus yoğunluğu vardı. Tatiline erkenden başlayanlar sabah kahvaltılarını eda etmekte idiler. Biz de yedik bir şeyler, marketten patatesli Afyon ekmeği aldık. Normalde akaryakıtı da oradan alırdık ama İkbal genişletme faaliyetine girişmiş otopark inşaat alanı olmuş, benzin istasyonu da faaliyete geçici ara vermiş. Yolun karşısında besledik arabamızı ve yola devam ettik. Afyon çıkışı tam dişime göreydi. Şehirlerarası yolun kenarlarına dikilmiş leylaklar ben geçeceğim diye açmışlar ki hem de nasıl, beyaz mı istersiniz, mor mu, hay yaşayın be dedim kendilerine, gözümü gönlümü şenlendirdiniz.
İkinci geleneksel mola yerimiz, Sivrihisar sapağındaki muhteşem olmayan Muhteşem tesisleri idi. Lakin oranın da bana bir sürprizi varmış, bakınız aşağıda:
Muhteşem Tesislerindeki en muhteşem şey bu, bu sefer salmamış çiçekleri büyüğüm gelsin diye beklemiş, sarıldık sarmaştık, fotoğraflar çektik birlikte. Göz hakkı üç dal da koparmış olabilirim, aramızda kalsın 😉
Ankara girişi pek kalabalıktı, herkes bayramı başşehirde geçirmek niyetinde galiba, zor bela ulaştık eve, taşıdık yükleri yukarıya. Mecburen buzdolabını temizleyip mutfağı elden geçirdim, akşam ise Umutçiko ile hasret giderdik.
Şu saat itibariyle bitmemiş bir temizliğe marketten gelen poşetleri boşaltma arası verip iki satır yazarak dinleniyorum. Sanırım bugünlük bu kadar diyeceğim, hem işe, hem bloga. Sağlıcakla kalın...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder