.

.
.

9 Temmuz 2013 Salı

PAZARTESİ'NİN ERTESİ


Görsel: Walt Maes (Buradan)

Şunu belirteyim ki bütün bir yazı fotoğraftaki mekanda geçirebilirim, ayaklarımı uzatacak bir puf eşliğinde. Gelsin kitaplar, gitsin kahveler. Sonuç uzayda kapladığım yeri biraz arttırabilir ama olsun varsın, maksat sevdiğin işi yapmaksa gerisi teferruattır :)

Sözün özü esasen cumartesiden beri pek farklı durumda değildim:

- 5 bölüm Hannibal izledim. Mads Mikkelsen'i hala itici bulsam da diziden hoşnutum. Yazıma noktayı koyar koymaz 6. bölümü izlemek üzere ekran karşısına konuşlanacağım. 
- Gündüz Vassaf'ın Mostar Köprüsü'ne bir nevi güzelleme gibi yazdığı şiirsel "Mostari" bitti, çok beğendim ama herkes beğenir mi bilemem, benden yorum isteyenlere duyurulur. 
- Bu yıl ancak keşfedebildiğimiz ve pek beğendiğimiz "Patile"ye yaptığımız bir başka ziyaretten de çok memnun kaldık. Öksüz doyuran cinsi porsiyonlardan sonra hafif mide fesadı halleri oluyorsa da yediklerimizin lezzeti ve servisin özeni buna değiyor. 
- Yaz durağan, kimi zaman sıkıcı, bunaltıcı, sıcak ama galiba herşeye rağmen seviyorum. Burnumda hâlâ ilkokul tatillerindeki Yenimahalle yazlarının kokusu ve içimde hâlâ Tatil Kitabımın ilk sayfasını açmanın coşkusu. Sahi ne kolay mutlu olan çocuklarmışız biz.
- Vişne reçeli, vişne şurubu ve vişne likörü yapma planlarım var. 
- Dündenberi Instagram'a giriyor ama sayfaları görüntüleyemiyor ve yükleme yapamıyorum. Var mı benimle aynı durumda olan?
- Balkondaki cherry domatesler kızarmaya başladı, biberler büyüyor, lakin çok acılar.
- Ülke gündemi halen huzurumu kaçırmakta. 
- O zaman yeni bir kitaba başlamak lazım tez elden: "Siyah Koku/Gülayşe Koçak"


6 Temmuz 2013 Cumartesi

CUMANIN ERTESİ

Yine uykusuz bir gecenin geç kalkılmış sabahında bayat simit ve örgü peyniriyle kahvaltı yapıp keyif kahvemi elime aldıktan sonra güne kâr kalanlar şunlar oldu:



Gecikmeli olarak "Hannibal" izlemeye başladım. İtiraf edeyim öyle bir niyetim yoktu, dün blogcu kızkardeşlerimden biriyle Madds Mikkelsen üzerine yaptığım küçük bir yazışma sonrası tavsiye üzerine niyet ettim. Biz Hannibal'in Anthony Hopkins olanı ile büyüsek de tebdil-i aktörde ferahlık vardır. Esasen ben psikopat Anthony'lerden "Sapık" nâmıyla meşhur Perkins'i tercih ettiğim için Hopkins'in yerine bu yakışıklı mı, sevimsiz mi, soğuk nevale mi olduğuna bir türlü karar veremediğim Mikkelsen'i koymakta beis görmedim. Günde bir ya da iki bölümle en fazla 10 günde birinci sezonu tamamlamayı planlıyorum.


Gündüz Vassaf'ın yazdığı, bir nevi köprü destanı olan "Mostari"yi çektim kitaplıktan. Dün dünya tatlısı bir miniğin (kendisi en birinci arkadaşım olur) hediyesi olan fincanda bir kahve yaptım kendime ve iki köprüyü karşılıklı yerleştirdim. Alaycı bakışlarla incelediler birbirlerini iki benzemez yapı. Bizimki; modern zamanların uzun bacaklı, havalı ve şehirli hatunu burun kıvırdı, konağından pek çıkmasa da geleni gideni bol, cami yıkılsa da mihrap yerinde, asil ve ketum Boşnak güzeline. Boşnak güzeli bıyık altından güldü, "sen daha toysun, ne gördün ki" dercesine. Bir dizi estetik operasyonla yenilenmiş omuzlarını silkip döndü arkasını. Adı üstünde Boğaz Köprüsü, boğazından geleni tutamaz, cevap vermek üzereyken atladım üstüne, alıp götürdüm mutfağa. "Söylen kendi kendine, yarışamazsın Mostar Köprüsü'yle" dedim, "kırk fırın ekmek yemen gerekir daha". Döndüm geldim, şefkatle okşadım Mostar'ı, savaş yaralarını onarmak istercesine, ilk 60 sayfasıyla döktü içini.


Ve sonra bu küçük dev adamın ölüm yıldönümü olduğunu hatırladım ve bir şiir okudum onun için;

Çok merak ediyorum kendimi
Başıma birşey mi geldi
Öldüm mü kaldım mı
Hiçbir haber yok kendimden

Bu sabah kapımı çaldım
Kapıyı açan kendim
Bir süre kendime baktım
Bu güleç yüz bendim

Oh ne güzel bir sabah
Bugün de yaşıyorum demek
Benden başka yok kimsem
Beni merak edecek. 

Aziz NESİN

Anısına bin saygı...
Haftasonunuz güzel geçsin.





4 Temmuz 2013 Perşembe

ÖZETLE

Hafta başından bu yana neler yapmışım, özetle bir bakalım :)

-Bir sürü yemek yapıp misafir ağırladım. Günün spesiyali sumak suyunda kuru patlıcan dolması idi ama Ankara'da her zaman olduğu gibi baharatçıdan aldığım sumak istediğim ekşiliği sağlamadı. Bir daha Antalya'dan gelirken sumağımı yanımda getireceğim.

-Yeterince yorulduğuma kanaat getirip Çarşamba günü kendime uzun bir yürüyüş ve Cafe Stockholm'ün keyifli ortamında çay ikram ettim.


Ortam hoş, çay da çok lezzetli idi ama keşke aşure tenceresi(!) boyutundaki bir fincanda gelmeseydi, içerken köpürecektim az daha :) Bir dahaki sefere daha küçük ve daha ince bir fincan rica edebilir miyiz güler yüzlü ve kibar görevli hanımlar :)

-Çay faslından sonra Kuğulu Park'a uzandık.


Muhtemelen bir çocuğun ağzından artan mısır koçanını üç güvercin ve bir serçe özenle temizlemekte idiler. 

Parkın konukları arasında Cemal Süreya da vardı, çok sevdiğim bu dizeler ağacın gövdesine iliştirilmişti, lakin emekliye ayrılmış da olsa öğretmen gözlerim imla hatasını yakaladı: "de" bitişik gençler :)

-Akşam yatana kadar "Su Başında Durmuşuz/Gün Benderli"nin son 50 sayfası da okunup bitirildi. İlginç bir yaşam öyküsü idi. Ve en büyük başarımı kitap bittikten sonra elime aldığım tablette günlerdir geçemediğim "Candy Crush Saga"nın 147. levelini geçerek elde ettim. Rakip tanımam arkadaş :)

-Bugün-yani Perşembe günü-öğleden sonra bana aşağıdaki güzel çiçekleri getiren blog kız kardeşlerimden biriyle buluştum. Çiçekler kadar güzel bir zaman geçirdim ben kendi açımdan, Fermina hu hu, sen ne düşündün bu konuda (nasılsa ortalık yerde hiç keyif almadım diyemezsin) :)


-Akşamüstü ise Salt Ulus'a restoratör-mimar Emre Madran'ın "Yitirilen Yapılar/Ulus" konulu konuşmasını dinlemeye gittim. Konuşma başlamadan önce aynı binadaki mimar Ali Saim Ülgen arşivinden alınma "Modern Türkiye'nin osmanlı Mirasını Keşfi" isimli sergiyi gezdim:





Sonra sıra "Yitirilen Yapılar" söyleşisine geldi:



Şimdi yerinde Merkez Bankası binası olan Belvü Palas Oteli

Gökdelen'in bulunduğu yerden şimdiki Soysal Pasajı'nın ve Yapı Kredi Bankası'nın bulunduğu binaya bakış. Sözkonusu bina Ayşe Kulin'in "Adı Aylin" kitabında ve anılarında sözettiği Soysal Apartmanı.



Ve gün Turgut Uyar'la sona erer:

" Bu evleri atla, bu evleri de, bunları da
Göğe bakalım..."

30 Haziran 2013 Pazar

PAZARIN GETİRDİĞİ


Kaçıp geldiğimiz Antalya sıcağı Ankara'da da eksikliğini göstermiyor bu aralar sağolsun. Özellikle benim uyuduğum-daha doğrusu uyumaya çalıştığım-oda saunadan hallice oluyor geceleri. Serinlik ve hava girsin diye açtığım pencereden içeriye dolunayda kurt adama dönüşmüş canlılar misali geceyarısından sonra basları son ses açarak patinajlı araba turu yapanların cıstakları, düğün ya da alem dönüşü eğlencenin dibine vurup yolüstünde uyumaya çalışanları da mahrum etmeyelim diyenlerin kornaları ve naraları, çöp kamyonlarının kokuyla karışık tangırtıları ve cep telefonunda kavga eden birilerinin tek taraflı bağırtıları doluyor. İşlek bir caddeye bakan apartmanda oturmanın getirisi de sabah ezanı bitkin düşüp sızmak oluyor böylece. Uykusuzluk bu gece tavan yaptı:; sıcak ve gürültüye rutubetten midir nedir bilmem sızlayan dizlerim (anneanneme dönüyorum yavaştan, anneme benzeme aşamasını transit geçtim:) de eşlik edince yanan gözlerle Gün Benderli'nin "Su Başında Durmuşuz" isimli anılarını hatmettim. 2-3 saatlik huzursuz bir uykunun ardından başağrısı ve kazan gibi bir kafayla kalktım yataktan. Balkondaki sebzelerle günaydınlaştım, bir dolu kızarma aşamasında cherry domates, 3 saksı ürün vermeye başlayan sivri biber, iki kök minimal boyutlu meyvesini büyütmeye çabalayan salatalık ve geçen yıl dökülen tohumlarla gümrah bir şekilde çoğalan fotoğraftaki semizotları hazırola geçtiler beni görünce. "Rahat" dedim onlara ve içeriye yönelip sehpanın üstündeki saksıda beklentili gözlerle beni süzen fesleğenimin kafasını mıncıkladım. Parmaklarımı koklayarak gittiğim mutfaktan tostum ve sallama çayımla gelip ev ahalisi henüz uykudayken bilgisayar başına çöktüm. Faideli bir internet turu yaptım; bir dostun doğumgününü kutladım, bir diğerinden kitap önerisi aldım ve tostumun son lokmasını mideye indirip bilgisayardan tablete geçiş yaptım. 10 gündür uğraşıp bir türlü 147. leveli geçemediğim Candy Crush Saga'da birtakım şekerleri patlatıp jöleleri eritmeye çalıştım ama 5 canımı da heba ettiğim halde yine vuslata eremedim. Kader utansın deyip yeni bir 5 canın meydana gelmesi için gereken süreyi geçirsin diye tableti bir yana bıraktım, yan apartmanın altındaki laundryden gelen mis gibi yumuşatıcı kokusunu izleyerek yine balkona çıktım. İnsan az, araç çoktu. Soldaki apartmanın pembe giysileriyle göz alan gündelikçi kapıcısı merdiven yıkıyordu, köpüklü sular asfalta kadar ulaşmıştı. 3-4 yıldır kirli bir çorabın dallarında seyrana durduğu akasya ağacını tımarlamışlar, artık çorap da üzerine yerleştiği dallar da yok. Sıkı bir budamaya kurban gitmiş. Çiçek petallarinin dökülme zamanı geldiğinde evin içine hücum eden kuru petal sayısında bu sayede bir azalma olacağını umuyorum. Ben akasyalarla meşgulken neredeyse tavuk boyutuna ulaşmış iki güvercin balkon saksılarını didiklemek umuduyla parmaklığa kondular, korkuluk olarak beni görünce vazgeçip karşı komşunun sardunyalarına doğru pike yaptılar. Hele bir tanesi öyle şişmandı ki Mısır'da yaşasa kesin pilav üstü kebap olarak bir sofrada yerini almıştı. Yıllar önce okumuştum Colette Rossant'ın "Tadı Damağımda Kalan Ülke: Mısır" isimli yemek-anı kitabında, güvercin eti Mısır'da çok makbulmüş, neyse ki öyle alışkanlıklarımız bıldırcınla sınırlı. Onu bile nasıl yerler şaşarım, bir lokma şey.

Şaka maka Haziran ayı da bitiyor, gündemin yoğunluğuyla nasıl geçti anlamadık bile, bakalım Temmuz bize neler getirecek; umarım huzur, barış ve hoşgörüyle gelecektir...

29 Haziran 2013 Cumartesi

AKLIMDA BİNLERCE KİTAP ADI VE BİNLERCE ŞİİRLE...*




Görsel: Camille Engel

Bu ara kitaplarla fazla içiçeyim, okuma hızım arttı. Ankara'da olmanın getirdiği bir avantaj belki, belki yaz aylarının getirdiği rehavetin sonucu. Canım sıkıldı mı kitapçılara atıyorum kendimi, sadece bakacağım diye kendime söz veriyor sonra dayanamayıp 1-2 kitapla çıkıyorum. Evde bir kule oluştu yine ama bu kez çabuk eriyor. Şu aşağıdaki linke twitterde rastladım, yılın en iyi 50 kitap kapağı seçilmiş. Bir tanesi dışında tamamı yabancı ama hepsini satın almak istedim dil bilgim yeterli olmamasına rağmen. Sanırım yurt dışına çıkarsam zamanın çoğunu kitapçılarda geçirir sonra da sırf kapaklarına vurulduğum için bir valiz dolusu kitapla dönerim. Bakın bakalım siz nasıl bulacaksınız bu kapakları, şuraya bir TIK lütfen...

*Bir Resim Olarak/Ahmet Erhan


28 Haziran 2013 Cuma

HAZİRAN BAŞI'NDAN KALANLAR

Gündeme öyle bir daldık ki günlük hayatta gerçekleştirdiğimiz faaliyetler ikinci plana düştü. Oysa Ankara'ya gelmeden planlamıştım "Salt Ulus"a gitmeyi ve oradaki sergiyi gezmeyi. Gecikmeli de olsa birkaç foto eklemek istiyorum neredeyse bir ay önce gerçekleştirdiğim bu ziyaretten:


"Salt Ulus", Ankara Ulus'ta Atatürk Bulvarı üzerinde, eski Osmanlı Bankası'nın ek binasında açıldı bu yıl.  Böylece yıllardan beri önünden her geçişte içini delice merak ettiğim binayı sonunda gezme fırsatını buldum. 1926 yılında mimar Guilo Mongeri tarafından inşa edilen ve şu anda Garanti Bankası olarak hizmet veren Osmanlı Bankası binası Ankara'nın erken Cumhuriyet dönemi binalarının en güzel örneklerinden biridir. "Salt Ulus"da aynı mimar tarafından müfettiş lojmanı olarak düşünülmüş yan binada faaliyete geçti yakın zamanda. 


Binanın merdivenleri ve sahanlık pencereleri eskiye sadık kalınarak elden geçirilmiş. Bizim gezdiğimiz sergi "O Zamanlar Konuşuyorduk" adını taşıyordu.  


Sergiyi gezdikten, "Salt Ulus" binasıyla ilgili merakımızı da giderdikten sonra yakındaki Evkaf Apartmanına uğradık. Devlet Tiyatroları'nın bazı salonlarının bulunduğu  bu güzelim bina Mimar Kemaleddin tarafından tasarlanmış ve 1928 yılında inşaatına başlanıp 1930 yılında tamamlanmış. Bir süre çeşitli kişiler tarafından konut olarak kullanılmış (Ahmet Hamdi Tanpınar, Orhan Veli gibi), yurt binası olarak hizmet vermiş olan bina günümüzde Küçük Tiyatro ve Oda Tiyatrosu'na ev sahipliği yapmakta. Çok küçük bir çocukken hayatımın ilk tiyatro oyununu burada izlemiştim, hala büyük bir zevkle her sahnesini hatırlarım: "Peter Pan". Benim için çok özel anlamı olan doyumsuz güzellikte bir binadır. 


O gün "önünden yıllarca geçilip içi görülmemiş binalar" günü olsa gerek ki son anda ortaya çıkan bir nedenle Ankara Radyoevi'ni de gezmek kısmet oldu.  Aşağıdaki görüntüler oradan:




Radyoevi'nin renkli mozaikli merdivenlerine bayıldım.

Eh bugünlük bu kadar olsun. Yeni binalar ve yeni gezmelerde buluşuruz elbet...

24 Haziran 2013 Pazartesi

"İLKİN SAKİN KİRAZ BAHÇELERİDİR ANDIĞIM ESKİ GÜNLERDEN"*


Biz gündemle hemhâl olurken dalları kiraz basmış


*"İlkin sakin kiraz bahçeleridir andığım eski günlerden"
Bahçe Görmüş Çocukların Şiiri/Sezai Karakoç
".......
O yıllar savaş yıllarıydı geceleri karartma
Gündüzleri fırın önlerinde birikirdi halk
Biz çocuklarla büyükler arasındaki fark
Bir yanda şehir, bir yanda kiraz bahçeleri"