
Karanfil Sokak'taki Dost Kitabevi'ndeydim bugün. Yeni çıkan kitaplar bölümünde rafları tarayıp ne alacağıma karar vermeye çalışıyordum. Sol yanımda birbirine dolanmış biçimde duran, çok sevgili oldukları belli genç bir çift de kitapları incelemekteydiler. Daha doğrusu çiftin kız olanı kitapları tek tek elden geçiriyor, erkek olanı ise onun rastgele standa bıraktıklarını alıp yerine yerleştiriyordu. Hatta bir ara uyardı: "Aldığını tekrar yerine koysana". Kız şımarık bir edayla: "Amaan, nasılsa birileri gelip bakacak, burda dursa ne olur?" dedi. Öyle görünüyor ki evlenecek olsalar oğlancağız sürekli kızın arkasını toparlayacak. Her neyse, bu onların sorunu, hemen oğlan anası triplerine girmeyim. Kız bir süre daha kitapları ortalığa saçıp sevgilisini yorduktan sonra eline bir kitap alıp tiz bir çığlık attı:
"Aaaa, Nietzsche!.."
"Nietzsche kim ya?"
"Bilmiyo musun?"
"Bilmem mi lazım?"
"Aşkolsun, en sevdiğim FİZOLOF.
Ah be kızım ya, Nietzsche'yi sevmeden önce filozof demeyi öğrenseydin ya...
"Nietzsche kim ya?"
"Bilmiyo musun?"
"Bilmem mi lazım?"
"Aşkolsun, en sevdiğim FİZOLOF.
Ah be kızım ya, Nietzsche'yi sevmeden önce filozof demeyi öğrenseydin ya...








